ស្វែងយល់ពីអាជីវកម្មសណ្ឋាគារតាមរយៈកិច្ចសន្យាជួល ឬកិច្ចព្រមព្រៀងស្ដីពីការគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារ
នៅពេលសម្រេចចិត្តអភិវឌ្ឍ និងដំណើរការសណ្ឋាគារភាគីទាំងឡាយអាចចុះកិច្ចសន្យាជួល ឬ កិច្ចព្រមព្រៀងស្តីពីការគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារ។ លក្ខខណ្ឌទាំង២នេះមានទាំងគុណសម្បត្តិ និងគុណវិបត្តិ។
ការសិក្សាអំពីទីផ្សារកម្ពុជាបានបង្ហាញពីភាពរីកចម្រើនគួរឱ្យកត់សម្គាល់នៃចំនួនភ្ញៀវទេសចរណ៍មកទស្សនាប្រទេសនេះ នាំឱ្យការអភិវឌ្ឍវិស័យបដិសណ្ឋារកិច្ចមានការរីកចម្រើននៅភ្នំពេញ សៀមរាប និងខេត្តព្រះសីហនុ។
សញ្ញាណនៃការរីកចម្រើននេះអាចបង្ហាញតាមរយៈក្រុមសណ្ឋាគារអន្តរជាតិលំដាប់កំពូលជាច្រើនកំពុងធ្វើប្រតិបត្តិការនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាដូចជា Rosewood នៅភ្នំពេញ Six Senses នៅកោះក្រាប៊ី Alila នៅកោះឫស្សី Ibis នៅសៀមរាប ហើយនៅមានក្រុមហ៊ុនជាច្រើនទៀតដែលកំពុងសាងសង់ ហើយឆាប់ៗនេះនឹងបើកទ្វារដំណើរការ រីឯ Park Hyatt និង Novotel ក៏ស្ថិតក្នុងចំណោមនោះដែរ។
ចំពោះការបើកសណ្ឋាគារ តម្រូវឱ្យមានអាជ្ញាប័ណ្ណជាក់លាក់ពីក្រសួងទេសចរណ៍ (ប្រសិនបើវាមានច្រើនជាង ២០បន្ទប់) ឬ ពីមន្ទីរទេសចរណ៍ខេត្ត (បើវាមានតិចជាង២០បន្ទប់) ដូច្នេះទំនាក់ទំនងរវាងប្រតិបត្តិករសណ្ឋាគារ និងម្ចាស់អគារនឹងត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយកិច្ចសន្យាជួល ឬដោយកិច្ចព្រមព្រៀងស្តីពីការគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារ (HMA)។
មិនថាត្រូវអនុវត្តកិច្ចសន្យាជួល ឬ HMA សុទ្ធតែផ្តល់នូវចំណុចងាយស្រួល និងផលវិបាកនានាសម្រាប់ភាគីនីមួយ៖
ជាការពិត នៅពេលប្រតិបត្តិកិច្ចសន្យាជួល ប្រតិបត្តិករសណ្ឋាគារគឺជាម្ចាស់អាជីវកម្ម ហើយក៏ជាអ្នកដែលទទួលខុសត្រូវរាល់ហានិភ័យទាក់ទងនឹងប្រតិបត្តិការផ្សេងៗរបស់សណ្ឋាគារ។ ប្រតិបត្តិករសណ្ឋាគារទទួលខុសត្រូវរត់ការអាជ្ញាប័ណ្ណ និងការអនុញ្ញាតឱ្យដំណើរការសណ្ឋាគារដោយស្របច្បាប់រួមមាន ភោជនីយដ្ឋាន បារ ឬ កន្លែងស្ប៉ាដែលស្ថិតនៅក្នុងសណ្ឋាគារ ហើយនិង ការបើកប្រាក់ឈ្នួលឲ្យបុគ្គលិក។
ប្រតិបត្តិករសណ្ឋាគារត្រូវទិញគ្រឿងសង្ហារិម សម្ភារបរិក្ខារទាំងអស់ (“FF&E”) ដើម្បីបំពាក់សម្រាប់សណ្ឋាគារ ហើយជាទូទៅត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះបំណុលទាំងអស់ដែលទាក់ទងនឹងអាជីវកម្ម។
នៅពេលដែលភាគីសម្រេចចិត្តជ្រើសយកកិច្ចសន្យាជួល បានន័យថាគ្រប់ភាគីបានព្រមព្រៀងអនុវត្តតាមច្បាប់ស្តីពីសិទ្ធិជួលអចិន្ត្រៃយ៍របស់ប្រទេសកម្ពុជាដែលមានរយៈពេលពី ១៥ទៅ៥០ឆ្នាំ។ ដូច្នេះ ប្រតិបត្តិករសណ្ឋាគារអាចអនុវត្តសិទ្ធិប្រើប្រាស់ និងអាស្រ័យផលលើអចលនវត្ថុនោះបាន។ អ្នកជួលក៏នឹងទទួលបានវិញ្ញាបនបត្រជួលអចិន្ត្រៃយ៍ពីអាជ្ញាធរសុរិយោដីទុកប្រើប្រាស់ដើម្បីតតាំងនៅពេលមានការជំទាស់ណាមួយពីភាគីទីបី។
បើប្រៀបធៀបទៅនឹងកិច្ចសន្យាជួល នៅពេលប្រតិបត្តិកិច្ចព្រមព្រៀងស្តីពីការគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារ ( HMA) ម្ចាស់ទ្រព្យគឺជាអ្នកផ្តល់សិទ្ធិដល់ប្រតិបត្តិករសណ្ឋាគារ ដើម្បីគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារក្នុងនាមជាម្ចាស់។ នៅក្នុងសេណារីយ៉ូបែបនេះ កម្មសិទ្ធិលើអាគារ និងអាជីវកម្មសណ្ឋាគារ គឺម្ចាស់ជាអ្នកទទួលខុសត្រូវរាល់ហានិភ័យដែលទាក់ទងនឹងប្រតិបត្តិការសណ្ឋាគារ។ ប្រតិបត្តិករសណ្ឋាគារនឹងគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារតែក្នុងលក្ខខណ្ឌចាត់ចែង ត្រួតពិនិត្យ និងការអនុវត្តសម្រាប់ម្ចាស់ទ្រព្យប៉ុណ្ណោះ។ ប្រតិបត្តិករសណ្ឋាគារជាអ្នកនាំយកយីហោ ពង្រីកបណ្ដាញ និងប្រតិបត្តិអាជីវកម្មសណ្ឋាគារតាមរយៈចំណេះរបស់ពួកគេ។
កិច្ចព្រមព្រៀងស្តីពីការគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារ (HMA) មានប្រភពចេញពីទ្វីបអាស៊ី ក្នុងទសវត្សទី ៦០ ពិសេសនៅហុងកុង បញ្ញត្តិនេះដើមឡើយត្រូវបានធ្វើសេចក្តីព្រាងដោយផ្អែកលើកិច្ចសន្យាជួល។ សព្វថ្ងៃ វាគឺជាកិច្ចសន្យាដ៏វែងអន្លាយ លម្អិត ទូលំទូលាយ និងមានភាពស្មុគស្មាញ សម្រាប់អ្នកដែលមិនស៊ាំជាមួយវា។
ជាទូទៅ កិច្ចព្រមព្រៀងស្តីពីការគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារ (“HMA) គឺជាកិច្ចសន្យាជួលរយៈពេលវែងពី ១០ ទៅ ២០ឆ្នាំ ហើយប្រតិបត្តិករនឹងគ្រប់គ្រងស្ទើរតែទាំងស្រុងលើសណ្ឋាគាររួមទាំងការកំណត់តម្លៃបន្ទប់ ថវិកាសណ្ឋាគារ យុទ្ធសាស្ត្រទីផ្សារ និងគោលការណ៍សណ្ឋាគារជាដើម។ ប្រតិបត្តិករសណ្ឋាគារក៏ជាអ្នកជួលបុគ្គលិកជំនួសម្ចាស់សណ្ឋាគារ ហើយជាអ្នកធ្វើការសម្រេចចិត្តក្នុងការទិញចូល ឬដកចេញនូវគ្រឿងសង្ហារិម សម្ភារៈបរិក្ខារទាំងអស់ (“FF&E”) ផងដែរ។
ដូច្នេះ ម្ចាស់គឺជាអ្នកប្រឈមរាល់ហានិភ័យទាំងអស់ តែគ្មានសិទ្ធិនៅក្នុងការគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារឡើយ។ យ៉ាងណាមិញ ម្ចាស់នឹងទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីយីហោ អ្នកជំនាញ និងចំណេះដឹងរបស់ប្រតិបត្តិករសណ្ឋាគារ។
នៅប្រទេសកម្ពុជា កិច្ចព្រមព្រៀងស្តីពីការគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារ (HMA) ត្រូវបានគ្រប់គ្រងជាពិសេសដោយមាត្រា ៦៣៧ នៃក្រមរដ្ឋប្បវេណីនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។
ប្រតិបត្តិករមានកាតព្វកិច្ចថែរក្សា រាយការណ៍ និងបង់ប្រាក់ និងវត្ថុទាំងឡាយដល់ម្ចាស់ ក្នុងអំឡុងពេលដែលខ្លួនទទួលបានក្នុងដំណើរការសកម្មភាពនៃការគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារ (ដូចជាប្រាក់ចំណូល ដូចមានចែងក្នុងមាត្រា ៦៤០ ដល់ ៦៤២ នៃក្រមរដ្ឋប្បវេណីកម្ពុជា)។
ខុសពីសិទ្ធិជួលអចិន្ត្រៃយ៍ ប្រតិបត្តិករសណ្ឋាគារមិនមានតួនាទីជាក់លាក់នៅពេលចុះហត្ថលេខាលើកិច្ចព្រមព្រៀងស្តីពីការគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារ (HMA) ពីព្រោះនេះមិនបានចុះបញ្ជីនៅអាជ្ញាធរសុរិយោដីឡើយ។
ដូច្នេះនៅពេលជ្រើសរើសរវាងភតិសន្យា (កិច្ចសន្យាជួល) ឬ កិច្ចព្រមព្រៀងស្តីពីការគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារ (HMA) ភាគីទាំងអស់ត្រូវពិចារណាដោយយកចិត្តទុកដាក់ ថាតើដំណោះស្រាយណាដែលល្អបំផុតសម្រាប់គម្រោងរបស់ពួកគេ។ ជម្រើសនេះនឹងមានឥទ្ធិពលលើគម្រោង និង ទំនាក់ទំនងរវាងភាគី។ ភាគីទាំងអស់ក៏ត្រូវពិនិត្យមើលឡើងវិញនូវផលប៉ះពាល់នៃការបង់ពន្ធនៃជម្រើសនីមួយៗសម្រាប់ពួកគេ។
មិនមាន “អ្នកឈ្នះ” ពិតប្រាកដឡើយ ថាតើកិច្ចព្រមព្រៀងស្តីពីការគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារ (HMA) ឬ ភតិសន្យា គឺជាដំណោះស្រាយល្អបំផុតសម្រាប់ប្រតិបត្តិករ ឬស្លាកយីហោ។ វាអាស្រ័យទៅលើស្ថានភាព ភាគី ហើយនិងគម្រោង។
និយាយជាទូទៅ ប្រតិបត្តិករសណ្ឋាគារអន្តរជាតិចូលចិត្តប្រតិបត្តិកិច្ចព្រមព្រៀងគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារ (HMA) ជាជាងភតិសន្យាដើម្បីកាត់បន្ថយបំណុលហិរញ្ញវត្ថុដែលជាប់ទាក់ទងនឹងដំណើរការសណ្ឋាគារ។ ពួកគេក៏មិនចាំបាច់ទាញយកទុនបម្រុងភាគហ៊ុនផ្ទាល់ខ្លួនដើម្បីអភិវឌ្ឍសណ្ឋាគារថ្មី និងពង្រីកយីហោរបស់ពួកគេដែរ។
សរុបសេចក្ដីមក ជម្រើស២ ត្រូវបានបើកចំហឱ្យភាគីនៅពេលសម្រេចចិត្តថាត្រូវបើកដំណើរការសណ្ឋាគារ។ ពួកគេអាចអនុវត្តកិច្ចព្រមព្រៀងជួល ឬកិច្ចព្រមព្រៀងគ្រប់គ្រងសណ្ឋាគារ (HMA)។ ជម្រើសទាំង២សុទ្ធតែមានចំណុចល្អ និងចំណុចអាក្រក។ ស្វែងរកស្លាកយីហោដែលត្រឹមត្រូវគឺជាធាតុចាំបាច់ដើម្បីធានាឲ្យសណ្ឋាគារមួយដំណើរការទៅបាន និងមានភាពយូរអង្វែង។ វាក៏នឹងមានឥទ្ធិពលចំពោះការរចនា ប្រតិបត្តិការ និងការផ្តល់ហិរញ្ញប្បទានដល់គម្រោង ក៏ដូចជាជះឥទ្ធិពលលើតម្លៃនៃអចលនទ្រព្យផងដែរ។ ប្រតិបត្តិករសណ្ឋាគារនឹងនាំយកអ្នកជំនាញ ចំណេះដឹង ស្លាកយីហោ និងបណ្ដាញរបស់ខ្លួន។ ក្រៅពីការជ្រើសរើសប្រតិបត្តិករត្រឹមត្រូវ លក្ខន្តិកៈនៃកិច្ចព្រមព្រៀង និងជម្រើសនៃកិច្ចសន្យានឹងក្លាយជាកត្តាសំខាន់ផងដែរ ព្រោះជាទូទៅវានឹងគ្រប់គ្រងទំនាក់ទំនងរវាងភាគីជាច្រើនទសវត្ស ហើយវានឹងពិបាកក្នុងការកែប្រែច្បាប់ណាស់នៅពេលប្រតិបត្តិ។
អំពីអ្នកនិពន្ធ
លោក Charles AMAR មានបទពិសោធន៍ជាច្រើនលើទិដ្ឋភាពច្បាប់អចលនទ្រព្យ ដោយផ្តោតជាពិសេសលើបញ្ហាដែលទាក់ទងនឹងការវិនិយោគអចលនទ្រព្យ ការអភិវឌ្ឍន៍គម្រោង សំណង់ និង ការគ្រប់គ្រងទ្រព្យសម្បត្តិ។
គាត់តែងតែផ្តល់ប្រឹក្សាដល់អតិថិជនក្នុងស្រុក និង បរទេសដែលចង់ស្វែងរកការប្រឹក្សាជំនាញ និង ដំណោះស្រាយដោយភាពច្នៃបង្កើតលើប្រតិបត្តិការសំខាន់ៗ និង ស្មុគស្មាញទាក់ទងនឹងទ្រព្យសម្បត្តិ ទាំងក្នុងដំណាក់កាលអភិវឌ្ឍ ឬ ការរៀបចំផែនការ។
សមត្ថភាព និង ជំនាញរបស់គាត់អាចបំពេញការងារដោយពេញលេញទៅលើគម្រោង អចលនទ្រព្យមិនថាជាលំនៅដ្ឋាន (បុរី ខុនដូ) ការិយាល័យ ផ្សារទំនើបសណ្ឋាគារ ឃ្លាំង សម្ភារឧស្សាហកម្ម រហូតដល់ចំណតឡាន៕
លោក Charles AMAR ជាអ្នកប្រឹក្សាយោបល់ដែលធ្វើការជាមួយការិយាល័យមេធាវី Sarin & Associates សហការជាមួយ DFDL។
សម្រាប់ព័ត៌មានបន្ថែម សូមទាក់ទងគាត់តាមរយៈអាសយដ្ឋានដូចខាងក្រោម៖
ផ្ទះលេខ ៣០ មហាវិថីព្រះនរោត្តម អគារធនាគារប្រ៊ែដជាន់ទី ៤ សង្កាត់ផ្សារថ្មីទី៣ ខណ្ឌដូនពេញ (ប្រអប់សំបុត្រលេខ ៧) រាជធានីភ្នំពេញ។
ទូរស័ព្ទលេខ +៨៥៥ ២៣ ២១០ ៤០០ | ទូរស័ព្ទចល័ត +៨៥៥ ៦៨ ៦៨ ៦៦ ០២ ។
អ៊ីម៉េល៖ charles.amar@dfdl.com/ វេបសាយ៖ www.dfdl.com
ការបោះពុម្ពផ្សាយនេះគឺសម្រាប់ជាព័ត៌មានតែប៉ុណ្ណោះ។ វាមិនផ្តោតទាំងស្រុង ហើយក៏មិនមែនជាការប្រឹក្សាយោបល់ផ្នែកច្បាប់ឡើយ។ អ្នកត្រូវតែស្វែងរកការប្រឹក្សាយោបល់ជាក់លាក់ដែលសមស្របតាមលក្ខខណ្ឌរបស់អ្នក។
ព័ត៌មាននៅក្នុងអត្ថបទនេះផ្តល់ជូនសម្រាប់គោលបំណងព័ត៌មានតែប៉ុណ្ណោះ ហើយមិនមានគោលបំណងជាការផ្តល់ប្រឹក្សាយោបល់ផ្នែកច្បាប់ណាមួយឡើយ។ ការប្រឹក្សាយោបល់ផ្នែកច្បាប់ គួរតែទទួលពីអ្នកជំនាញផ្នែកច្បាប់សម្រាប់គ្រប់ស្ថានភាពជាក់លាក់។ លើកលែងតែមានការបញ្ជាក់ផ្សេងពីនេះ។ លោក Charles Amar គឺជាម្ចាស់កម្មសិទ្ធិលើអត្ថបទនេះ។ ប្រសិនបើអ្នកចង់ផលិតឡើងវិញ ឬ ប្រើអត្ថបទ ឬ ផ្នែកណាមួយរបស់អត្ថបទនេះ វាគឺជាការទទួលខុសត្រូវរបស់អ្នកក្នុងការយល់ព្រមពីម្ចាស់អត្ថបទជាមុនសិនប្រសិនបើចាំបាច់។
ប្រែសម្រួលក្រៅផ្លូវការដោយ ទស្សនាវដ្តីសំណង់និងអចលនទ្រព្យ
- Video Advertisement -
English 
ខ្មែរ 
