អ្នក​វិភាគ​សង្ស័យថាវិធានការដោះស្រាយវិបត្តិអគារទទេរបស់ចិន ដែលចំណាយអស់ $៤៣,៥ ពាន់​លាន នោះគ្មានប្រសិទ្ធភាព

• 14 ខែ​កក្កដា 2024
• Uncategorized @km
• 4 មើល

វិធានការដោះស្រាយវិបត្តិលំនៅឋានទំនេរ ដែលចាយថវិកាជាតិអស់ $៤៣,៥ ពាន់លានដុល្លាររបស់ប្រទេសចិន ត្រូវបានផ្តួចផ្តើមឡើងក្នុងគោលដៅដោះស្រាយវិបត្តិអចលនទ្រព្យជាប់គាំងរបស់ប្រទេស ប៉ុន្តែអ្នកវិភាគអះអាងថា ចំនួននេះមិនគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាដែលកំពុងបន្តញាំញីវិស័យនេះអស់រយៈពេលជិត ៣ឆ្នាំមកហើយនោះឡើយ។ វិធានការថ្មី ដែលបានប្រកាសកាលពីពេលថ្មីៗកន្លងទៅនេះ មានគោលបំណងផ្តល់ប្រាក់កម្ចីដល់ក្រុមហ៊ុនរដ្ឋតាមរយៈធនាគារ ដើម្បីទិញយកភាគហ៊ុនពីគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍លំនៅឋានដែលលក់មិនចេញ ប៉ុន្តែក្តីបារម្ភនៅតែមានចំពោះវិធានការនេះថា មានវិសាលភាពតូចពេក ធៀបនឹងទំហំបញ្ហាប្រឈមដែលបន្តកើតឡើង នេះបើយោងតាម Asia.nikkei.com ចុះថ្ងៃទី ២៦ ខែ មិថុនា ឆ្នាំ ២០២៤។

ប៉ុន្មានខែថ្មីៗនេះ ការលក់ផ្ទះថ្មីនៅក្នុងប្រទេសចិន មានការធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង ដោយអ្នកទិញកាន់តែពេញចិត្តចំពោះទីផ្សារទុតិយតា (Secondary Market)។ និន្នាការនេះ បាននាំឱ្យមានការកើនឡើងគួរឱ្យកត់សម្គាល់នៃផ្ទះដែលលក់មិនទាន់ចេញ និងដីទទេ ដែលរារាំងដល់ដំណើរការនៃគម្រោងសាងសង់ថ្មី និងបង្កើនហានិភ័យបរាជ័យចំពោះអ្នកអភិវឌ្ឍន៍ រួមទាំងក្រុមហ៊ុនធំៗរបស់រដ្ឋផងដែរ។

ក្រុមមន្ត្រីអ្នកស្រាវជ្រាវបានកត់សម្គាល់ថា មែនទែនទៅ កម្មវិធីរបស់ធនាគារកណ្តាល គឺធនាគារប្រជាជនចិន (PBoC) នេះ អាចនឹងជួយជំរុញកម្ចីធនាគាររហូតដល់ $៧២,៥ពាន់លាន (៥០០ ពាន់លានយន់) ឯណោះ ប៉ុន្តែនេះគ្រាន់តែជាដំណោះស្រាយមួយផ្នែកនៃតម្លៃនៃអគារអាផាតមិនទំនេរនៅក្នុងប្រទេសចិនទាំងមូល ដែលអ្នកសេដ្ឋកិច្ចប៉ាន់ស្មានថា មានតម្លៃសរុបរាប់លានយន់ឯណោះ។

លោក Rory Green ប្រធានសេដ្ឋវិទូចិននៅក្រុមហ៊ុន TS Lombard បានកត់សម្គាល់ថា “ការបញ្ចេញថវិកាឧបត្ថម្ភធននេះ “គឺមិនគ្រប់គ្រាន់” សម្រាប់យកទៅដោះស្រាយបញ្ហាដែលចាំបាច់ និងដើម្បីកាត់បន្ថយភាពតានតឹងផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុក្នុងចំណោមអ្នកអភិវឌ្ឍន៍បានឡើយ។”

គួររំលឹកថា កម្មវិធីនេះ គាំទ្រដោយសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រធានាធិបតីចិនលោក Xi Jinping ដែលតម្រូវឱ្យរដ្ឋាភិបាលាថ្នាក់តំបន់ បង្វែរផ្ទះល្វែងដែលទទួលបានទៅជាលំនៅឋានដែលមានតម្លៃសមរម្យវិញ។ ទោះយ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ការ​សង្ស័យ​នៅ​តែ​មាន​អំពី​ថា​តើ​ធនាគារជាតិ ​នឹង​ប្រើ​ប្រាស់​ឧបករណ៍​ហិរញ្ញវត្ថុនេះ​បានពេញលេញ​ឬ​អត់។

ជុំវិញបញ្ហានេះ លោក Green បានវិភាគថា “ការចូលរួមរបស់អ្នកផ្តល់ប្រាក់កម្ចីពាណិជ្ជកម្មអាច “កំណត់ល្បឿន និងប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់មូលនិធិ”។

បើឆ្លុះបញ្ចាំងលើតថភាពជាក់ស្តែង កម្មវិធីផ្តល់ប្រាក់កម្ចីរបស់ធនាគារកណ្តាលចិន PBoC ពីមុនសម្រាប់គម្រោងផ្ទះជួល ឃើញថាមានតែ ២% នៃមូលនិធិដែលបានប្រើប្រាស់សរុបតែប៉ុណ្ណោះ ដែលតួលេខបង្កើនការព្រួយបារម្ភអំពីភាពជោគជ័យនៃគំនិតផ្តួចផ្តើមថ្មីនេះ។

តាមពិតទៅ គំនិតផ្តួចផ្តើមថ្មីនេះ ត្រូវបានសាកល្បងអនុវត្តនៅក្នុងទីក្រុងចំនួនប្រាំបី ហើយជាលទ្ធផលបានបង្ហាញថា មានប្រសិទ្ធភាពបំផុតសម្រាប់តំបន់ណាដែលមានលំហូរចំណូលប្រជាជនច្រើន។ ប៉ុន្តែនេះ មិនមែនជាលក្ខខណ្ឌដែលសុទ្ធតែអាចកើតមានឡើងចំពោះគ្រប់ទីក្រុងទាំងអស់នោះទេ។

បើនេះជាបញ្ហា តើដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាជាប់គាំងអគារទំនេរគ្មានមនុស្សនៅនេះ គេត្រូវការចាកបញ្ចូលទឹកប្រាក់ប៉ុន្មានទៅក្នុងចរន្តសេដ្ឋកិច្ច? សេដ្ឋវិទូក្រុមហ៊ុន Goldman Sachs Group Inc ដែលដឹកនាំដោយលោក Lisheng Wang បានកត់សម្គាល់ថា “បើគេចង់ឱ្យមានការថមថយនូវស្ថានភាពលើផ្នែកសំខាន់ៗនៃទីផ្សារ ឬយ៉ាងហោចដើម្បីស្តារទីផ្សារលំនៅឋាននេះ ឱ្យបានស្មើនឹងស្ថានភាពឆ្នាំ ២០១៨ យើងចាំបាច់ត្រូវការ ការផ្តល់មូលនិធិបន្ថែមទៀត ប្រហែល $១,១២ ពាន់ពាន់លានដុល្លារ (៧,៧ ពាន់ពាន់លានយន់)។”

កម្មវិធីស្រដៀងគ្នានេះផ្សេងទៀត ដែលផ្តួចផ្តើមឡើងដើម្បីលើកទឹកចិត្តរដ្ឋាភិបាលថ្នាក់ក្រោមជាតិ ឱ្យទិញដីដែលមិនប្រើប្រាស់ពីអ្នកអភិវឌ្ឍន៍ ក៏កំពុងប្រឈមនឹងឧបសគ្គផងដែរ។ តំបន់ជាច្រើន កំពុងមានភាពតានតឹងផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ ហើយមន្ត្រីរដ្ឋបានព្រមានប្រឆាំងនឹងការកើនឡើងហានិភ័យបំណុលរបស់រដ្ឋាភិបាលក្នុងតំបន់។

ថ្វីត្បិតតែថា អាជ្ញាធរមូលដ្ឋានក្នុងតំបន់ អាចប្រើប្រាស់កញ្ចប់មូលបត្របំណុលប្រចាំឆ្នាំចំនួន $៥៦៥,២ ពាន់លានដុល្លារ (៣,៩ ពាន់ពាន់លានយន់) ដែលមានក្នុងកម្មវិធីគំនិតផ្តួចផ្តើមនេះមែនក៏ដោយ ក៏ភាគច្រើននៃខ្ទង់ថវិកានេះ ត្រូវបានបែងចែកសម្រាប់ចំណាយលើគម្រោងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរួចហើយ។

លោក Adam Wolfe សេដ្ឋវិទូផ្នែកទីផ្សារកំពុងរីកចម្រើនប្រចាំនៅក្រុមហ៊ុន Absolute Strategy Research បានចោទសួរដោយចំៗថា “ចំណោទបញ្ហាពិតប្រាកដចំពោះរឿងនេះ គឺថាតើរដ្ឋាភិបាលថ្នាក់តំបន់ ពិតជាហ៊ានទិញយកដីដែលលក់មិនចេញនោះ ជាមួយនឹងតម្លៃបើមិនស្មើ ដែលយ៉ាងហោចណាស់ជិតស្មើទៅនឹងតម្លៃដែលអ្នកអភិវឌ្ឍន៍បានចំណាយដំបូងសម្រាប់ដីដែរឬអត់?”

ដើម្បីធានាបាននូវការបញ្ចប់នៃគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍អចលនទ្រព្យដែលមានស្រាប់ មន្ត្រីរដ្ឋកំពុងខំពង្រឹងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងធ្វើ “បញ្ជីស” ដោយកំណត់អត្តសញ្ញាណគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍ណា ដែលសមនឹងទទួលបានការគាំទ្រ។ ផែនការ​នេះ ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ឱ្យអនុវត្ត​ក្នុង​ខែ​មករា​និងជាលទ្ធផល បាន​ឃើញ​ការ​ផ្តល់​កម្ចី​ដែល​បាន​អនុម័តរួច មាន​លើស​ពី $១៣០,៤ពាន់លានដុល្លារ (៩០០ ពាន់​លាន​យន់)។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកវិភាគនៅតែមានការសង្ស័យអំពីផលប៉ះពាល់ជារួមនៃវិធានការទាំងនេះ លើការដោះស្រាយវិបត្តិលំនៅឋានរបស់ប្រទេសចិន៕

 

• សេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ