WB: ២០២៤ សេដ្ឋកិច្ចអាស៊ីប៉ាស៊ីហិ្វចកើន ៤,៦% ខណៈសេដ្ឋកិច្ចចិនថយចុះមកត្រឹម ៤,៥%
ការស្ទុះងើបឡើងវិញនៃចរន្តពាណិជ្ជកម្មលើពិភពលោក នឹងជំរុញឱ្យកំណើនសេដ្ឋកិច្ចក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ទាំងឡាយក្នុងតំបន់អាស៊ីប៉ាស៊ីហ្វិក លើកលែងប្រទេសចិន បានកើនឡើងដល់ ៤,៦% ក្នុងឆ្នាំ២០២៤ ខ្ពស់ជាងឆ្នាំ២០២៣ ដែលមានត្រឹមតែ៤,៤% ប៉ុណ្ណោះ។ តែបើងាកទៅមើលកំណើនសេដ្ឋកិច្ចចិនវិញបែរជាថយចុះប្រមាណ ០,៧% ពីអត្រា ៥,២% ក្នុងឆ្នាំ២០២៣ មកនៅត្រឹម ៤,៥% ក្នុងឆ្នាំ២០២៤ នេះបើយោងតាមការព្យាកររបស់ធនាគារពិភពលោក ដែលបានចេញផ្សាយដោយ Asia.nikkei កាលពីថ្ងៃទី០១ ខែមេសា កន្លងទៅ។
របាយការណ៍ខាងលើ ក៏បានចេញជាអនុសាសន៍អភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចគ្របដណ្តប់លើប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍនៅអាស៊ី រួមមាន ចិន ម៉ុងហ្គោលី ទីម័រខាងកើត និងសមាជិកទាំង ១០ នៃសមាគមប្រជាជាតិអាស៊ីអាគ្នេយ៍ផងដែរ។
ជាមួយគ្នានេះដែរ របាយការណ៍ដដែលបានព្រមានទៀតថា ខណៈពេលដែលការនាំចេញទំនិញក្នុងតំបន់ដែលទើបចាប់ផ្តើមងើបឡើងវិញនេះ បើគិតតាំងពីកំឡុងពេល ឆមាសទីពីរនៃឆ្នាំ២០២៣មក ប្រទេសដែលកំពុងអភិវឌ្ឍអាស៊ី អាចប្រឈមនឹងផលប៉ះពាល់ពីគោលនយោបាយដាក់សម្ពាធពាណិជ្ជកម្ម (Trade-distorting policies) នៅក្នុងទីផ្សារគោលដៅសំខាន់ៗដូចជាសហរដ្ឋអាមេរិក ចិន ជប៉ុន និងកូរ៉េខាងត្បូង។
លើសពីនេះ ធនាគារពិភពលោកក៏បានព្រមានថា ចំពេលដែលវិស័យអចលនទ្រព្យនិងការប្រើប្រាស់ក្នុងស្រុករបស់ប្រទេសចិនចុះខ្សោយ ការប៉ុនប៉ងធ្វើឱ្យមានតុល្យភាពឡើងវិញនូវការវិនិយោគលើវិស័យហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ អចលនទ្រព្យ និងវិស័យផលិតបច្ចេកវិទ្យាកម្រិតខ្ពស់ អាចបង្កើតអតុល្យភាពរវាងសមត្ថភាពផលិត និងតម្រូវការក្នុង និងក្រៅប្រទេសចិន។ សញ្ញានៃការផ្គត់ផ្គង់លើសកម្រិត ជាពិសេសរថយន្តអគ្គិសនីក៏បានចាប់ផ្តើមហៀរទៅប្រទេសជិតខាងដូចជាប្រទេសថៃ និងវៀតណាមជាដើម។
ជាមួយនឹងភ្ញៀវទេសចរចិនតិចជាងការរំពឹងទុក ធ្វើឱ្យប្រទេសក្នុងតំបន់អាស៊ីមានការខកចិត្តជាខ្លាំងក្នុងនោះក៏មានកម្ពុជាផងដែរ ដែលសេដ្ឋកិច្ចពឹងផ្អែកលើវិស័យទេសចរណ៍អាស៊ីមានការធ្លាក់ចុះក្រោមកម្រិតមុនវិបត្តិសកលទៅទៀត។
កំណើនទិន្នផលឧស្សាហកម្មរបស់ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍអាស៊ី នឹងធ្លាក់ចុះ០,៥ % ប្រសិនបើសហរដ្ឋអាមេរិកជួបប្រទះនឹងការកើនឡើងវិញនៃអតិផរណាដែលមិនបានរំពឹងទុក និងអត្រាការប្រាក់ខ្ពស់សម្រាប់រយៈពេលយូរ។ រីឯវិបត្តិម៉ាក្រូសេដ្ឋកិច្ច នៅក្នុងប្រទេសចិនក៏នឹងមានការធ្លាក់ចុះ ០,៣% ផងដែរ។
របាយការណ៍ដដែលនេះ បានបង្ហាញ រាល់ការកើនឡើង ១០%នៃសមាមាត្របំណុលឯកជនធៀបនឹង GDP ដែលនឹងផ្តល់ការធ្លាក់ចុះ ១,១% នៅក្នុងការវិនិយោគ (ក្នុងន័យសេដ្ឋកិច្ចមានន័យថាត្បិតតែមានកំណើនផលិតផលសរុប ប៉ុន្តែបំណុលច្រើន)។ បំណុលក្រុមហ៊ុនសាជីវកម្មនៅក្នុងប្រទេសចិន និងវៀតណាមបានកើនឡើងជាង ៤០% នៃ GDP ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០១០មកម្ល៉េះ។
ការរួមចំណែកក្នុង GDP ពីការវិនិយោគឯកជន នៅតែទាបជាងកម្រិតមុនវិបត្តិសកល ដែលស្ថានភាពថ្មីៗនេះ បានដោះស្រាយរួចដោយការវិនិយោគសាធារណៈ នេះបង្ហាញឱ្យឃើញថាមានកម្រិតខ្ពស់ជាងក្នុងរយៈពេលពីរឆ្នាំចុងក្រោយនេះនៅក្នុងប្រទេសវៀតណាម និងហ្វីលីពីន ប៉ុន្តែទាបជាងនៅក្នុងប្រទេសចិន ម៉ាឡេស៊ី និងថៃ។
ជាមួយនឹងការធ្លាក់ចុះនៃការវិនិយោគឯកជន កំណើនសេដ្ឋកិច្ចនឹងត្រូវជំរុញដោយផលិតភាព។ ប៉ុន្តែធនាគារពិភពលោក បានរកឃើញថា ការប្រកួតប្រជែង និងការច្នៃប្រតិដ្ឋដោយក្រុមហ៊ុនឯកជន ត្រូវបានរារាំងដោយភាពមិនបើកចំហពីប្រព័ន្ធសាធារណៈ និងជំនាញមិនគ្រប់គ្រាន់។
ធនាគារពិភពលោកបានផ្តល់អនុសាសន៍ទៀតថា ត្រូវមានការលុបបំបាត់រាល់ឧបសគ្គចំពោះការប្រកួតប្រជែង ការកែលម្អហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងកំណែទម្រង់ការអប់រំ ដើម្បីកាត់បន្ថយគម្លាតរវាងសហគ្រាសឯកជនដែលជាដៃគូប្រកួតប្រជែងទាំងនៅក្នុងតំបន់អាស៊ី និងនៅក្នុងតំបន់ផ្សេងទៀត៕
- Video Advertisement -
English 
ខ្មែរ 
